Pilot-project in Malawi   

Young in Prison is hard op weg om ook in Kachere Prison, één van de jeugdgevangenissen in Malawi, een (pilot-)project op te starten. Vrijwilligers van YiP zijn druk bezig met een haalbaarheidsonderzoek. Een van onze vaste vrijwilligers vertrekt in juli naar Malawi om een pilot te gaan begeleiden.

Het idee om ook in dit Afrikaanse land aan de slag te gaan, komt zeker niet uit de lucht vallen. In 2008 kwamen Dave Chimseu en Charles Kumwenda naar Nederland en vertelden ons over de situatie in de Malawiaanse jeugdgevangenis. Verhalen waarin duidelijk werd dat onze hulp hier hard nodig is. Zo vertelden zij ons onder andere over de kinderen die met velen (30) opgepropt in een klein celletje zitten (6 bij 8 meter ) en ’s nachts zonder matje of deken op de grond moeten slapen. Ook krijgen ze maar één weinig voedzame maaltijd per dag, zijn er amper medicijnen aanwezig en is er geen afleiding en/of sociaal- psychische hulp aanwezig.

In de Llink-documentaire ‘Aanpakken en Wegwezen’ was te zien hoe YiP met de lokale dansgroep ‘Tiwale Cultural Troupe’ al bezig was om verschillende pre-pilot projectjes (dans, drum en houtbewerking) in Kachere Prison tot uitvoering te brengen. Niet alleen deden wij dit om alvast een prettigere sfeer en afleiding te kunnen brengen in een trieste en troosteloze omgeving, maar ook om de situatie in de jeugdgevangenis nu eens met eigen ogen te kunnen bestuderen. Op deze manier konden we onder andere ervaren hoe het contact met het gevangenispersoneel zou verlopen bij een eventueel groter project en hoe de sociaal-fysieke omstandigheden nu daadwerleijk in deze jeugdgevangenis zijn.
Het viel ons allereerst op dat het gevangenispersoneel de benaming van Malawi ‘the warm heart of Africa’ beslist eer aan deden. Zij waren erg vriendelijk en openhartig tegen ons, maar er schuilde hierbij weldegelijk een addertje onder het gras. Het gevangenispersoneel plaatste zichzelf vaak op de voorgrond en vond zichzelf veel belangrijker dan onze doelgroep, de opgesloten kinderen. Omdat zij ons veelvuldig vroegen om bepaalde privileges en giften ontstond er voor ons een licht-problematische situatie. We begrepen hen wel, want zij leven ook maar net boven de armoedegrens, maar het maakt ons werk lastig. Zij kunnen immers met het project meewerken, maar het ook tegenwerken. In dit ‘geven en nemen-vraagstuk’ zullen we in de toekomst een duidelijke balans moeten vinden.

Een ander aandachtspunt waarover wij ons hoofd buigen, is het feit dat het in de jeugdgevangenis niet beter zou moeten worden dan in het leven buiten de gevangenis. Om een voorbeeld te noemen, in Malawi slaagt slechts 20% van de kinderen erin om zijn/haar basisschool af te ronden en is de ratio leraar-leerling 1: 107. Een educatief project in Kachere zou er dus al snel voor kunnen zorgen dat deze leraar-leerling ratio kleiner is en dat er hierdoor ook meer kinderen in staat zijn om hun basisscholing af te maken. Op deze manier zouden we, in ’t kort gezegd, slecht gedrag belonen en kinderen in de gevangenis bevoordelen op kinderen buiten de gevangenis. Dat is natuurlijk niet de bedoeling.
Wat uit het bovenstaande duidelijk wordt is dat elk projectland weer bepaalde cultuur- specifieke problemen met zich mee brengt. Dit wil natuurlijk niet zeggen dat we ons hierdoor uit het veld moeten laten slaan, in tegen deel. Juist de allerarmste kinderen in de allerslechtste omstandigheden zouden door ons geholpen moeten worden. En bedenk maar zo, een pluspunt van het werken in een land als Malawi is dat er al relatief snel successen geboekt kunnen worden. Wij gaan ervoor!